Foto’s sponsorbijeenkomst vrijdag 23 maart 2012

Waterpoortrace 16 juni 2012

A7-bokaal 8 juli 2012

Help! Sponsoren aan boord… (van onze verslaggeefster Esther de Groot)
Sneekermeer, 8 juli 2012

Met de conclusie “wel nat, maar zeilbaar” wordt alle twijfel weggenomen: de A7 Bokaal zal vandaag gevaren worden. Tijdens deze Bokaal varen de sponsoren van Heerenveen, Joure en Sneek mee op de skûtsjes om eens een wedstrijd van dichtbij mee te maken. Een dag die vooral gezellig en leuk hoort te zijn.

Met mijn zeilpak op de stoel naast me, rijd ik richting het Sneekermeer. Terwijl muziek uit de radio schalt, pakken de wolken boven de auto zich steeds verder samen. Het duurt niet lang voordat de eerste druppen uiteen spatten op het raam. Terwijl de regen met bakken uit de hemel komt, haast ik me naar het Foarûnder op het Starteiland. Onder het genot van een broodje wordt het parcours uitgelegd en dan is het tijd om aan boord van de schepen te gaan. Aangezien er aardig wat sponsoren zijn, zal er in etappes gevaren worden. Degenen die niet aan boord van een skûtsje mee kunnen, zullen de wedstrijd met een natje en een droogje vanuit de motorboot bekijken.

Pepermunt als traditie

Samen met zo’n tien sponsoren van het Dicky van der Werffonds, begeef ik me naar De Sneker Pan. Routinematig worden de trossen losgegooid, het skûtsje van de wal geduwd en gaan de zeilen omhoog. De sponsoren kijken regelmatig zenuwachtig om zich heen of alles goed gaat en of die verrekt grote giek wel op veilige afstand is. Vrijwel allemaal begeven ze zich achterop het middendek; de plek waar je het makkelijkste onder de giek door kunt duiken. Wanneer het tien minutensein gegeven wordt, krijg ik een roestig blikje met pepermuntjes in mijn handen gedrukt. “Traditie,” knipoogt Henjo. Het blikje gaat het hele schip over.

Door het gewicht van de sponsoren ligt De Sneker Pan een 3 à 4 centimeter dieper dan normaal en dit is duidelijk te merken aan de snelheid. Wanneer de zeilen worden aangetrokken om de startlijn te overvaren, komt het schip slechts met een slakkengangetje vooruit. Gespannen houden de sponsoren hun adem in. Joure en Heerenveen liggen echter direct voorop en zullen niet meer op zich in laten lopen. Vooraan geeft Henjo uitvoerig uitleg aan een nieuwsgierige sponsor over het trimmen van de zeilen. De ‘lessen’ worden begrepen en wanneer De Sneker Pan op het voordewindse rak ligt, merkt de sponsor op: “Zouden we niet sneller gaan als de fok te loevert wordt gezet?”. Verbaasd beaamt het voordek dat hij daar gelijk in heeft. Ze pakken een boom en gaan aan het werk. Al snel grijpt Douwe echter in: “Jongens, de rest docht it net, dus wy ek net”. Direct laat het voordek de fok gaan en betrapt staren ze naar hun schoenen. De gezellige barbecue van gisteravond heeft zo haar sporen nagelaten en de concentratie is vandaag ver te zoeken. “Aan, dat spul!” klinkt even later Douwes stem en al opkruisend finisht De Sneker Pan als laatste van de drie skûtsjes. Er is niet veel tijd om hierover na te denken, want vrijwel direct klinkt het nieuwe tien minutensein en komt het blikje met pepermuntjes weer tevoorschijn.

Bijzondere sponsoren

De sponsoren hebben inmiddels enigszins door hoe het er aan boord van een schip aan toe gaat en opgewekt kletsen ze met elkaar. Wat betreft de aanhoudende regen halen ze hun schouders op: “ach, dat droogt wel weer”. Koud, zo’n natte spijkerbroek die aan de benen plakt? “Nee joh, voor mijn werk ben ik altijd buiten. Ik ben dit gewend!” Mijn respect voor al deze heren en dames groeit zienderogen. Vooral wanneer ik het verhaal hoor van een echtpaar dat ten tijde van de crisis een nieuw bedrijf begonnen is en financieel erg zware tijden achter de rug heeft, maar dat ondanks alles toch altijd De Sneker Pan is blijven sponsoren. Bijzonder!

Na opnieuw als laatste te zijn gefinisht, wordt De Sneker Pan naast het motorschip gelegd en krijgt iedereen de kans om te wisselen. De laatste wedstrijd bekijk ik dan ook vanaf een droge plek, met in mijn hand een blokje kaas en een glaasje Berenburg. Het valt me op dat ik een heel aantal nieuwe gezichten zie; personen die blijkbaar geen zin hadden om op het skûtsje mee te varen. Ach, dat valt ze met dit weer natuurlijk ook niet kwalijk te nemen. Onderuitgezakt zijn de heren op het droge achterdek neergestreken. Rond het dienblad met kaas en worst, staan twee vrouwen in gesprek verwikkeld. Inwendig gniffel ik wanneer ik opvang dat het gespreksonderwerp een nieuwe armband betreft. Veel ‘aah’s’ en ‘ooh’s’ volgen. Schuifelend begeef ik me naar het voordek, waar een aantal sponsoren actief staat te twitteren over de wedstrijd. Tweets en foto’s worden aan @desnekerpan gestuurd. Leuk om dat enthousiasme te zien. Terwijl ik al grijnzend en leunend op de reling naar het wedstrijdveld sta te turen, wijst Bauke me op het feit dat De Sneker Pan op kop ligt. “Het is maar goed dat jullie van boord zijn gegaan. Ze varen nu veel beter,” is zijn commentaar. Tja, Sneek finisht deze keer inderdaad als eerste…

Schippersmaal

Het laatste wedstrijdje wordt afgelast, aangezien buienradar een donkerrode vlek boven het Sneekermeer laat zien. Dit voorspelt meestal weinig goeds en vandaar dan ook dat een ieder zich naar de wal begeeft, alwaar nog geruime tijd geborreld wordt. Joure neemt de welverdiende prijs in ontvangst en de dag wordt afgesloten met een warm buffet. Bruine bonen; een echt schippersmaal.

Er wordt volop gekletst en gegeten en wanneer ik de zaal rondkijk, zie ik bij de vele sponsoren tevreden gezichten. Het was dan wel een erg natte dag, maar het was ongetwijfeld ook een erg gezellige dag. Fijn dat deze personen en bedrijven, die al zoveel voor hun skûtsjes gedaan en betekend hebben, de kans hebben gehad om even van de sfeer te proeven. Het is echter wel te hopen dat De Sneker Pan tijdens de SKS beter zal varen. Gelukkig komt er vooraf nog een laatste krachtmeting: aanstaande zaterdag, middels de ‘Foarwedstriid Stavoren’. Dan moet De Sneker Pan maar eens laten zien wat ze écht in petto heeft!

De uitslag:

  1. Joure
  2. De Sneker Pan
  3. Heerenveen